Dlaczego wybrałam recenzję książki „Oczarowanie” autorstwa Katherine May jako pierwszą w czerwcu? Ponieważ początek lata wydaje się dobrym czasem na krótki trening zachwytu. Bo o tym właśnie jest ta książka – o zachwycie, oczarowaniu. Jest to zapis osobistych doświadczeń autorki w tym obszarze. Na kartach swojej książki May dzieli się z czytelnikami swoimi krokami na drodze do zauroczenia światem. Opowiada o doświadczeniach fizycznych (ból, zmęczenie), duchowych (odwiedzanie miejsc związanych z rytuałami celtyckimi) oraz intelektualnych. Wspomina swoje pasję (pszczelarstwo, pływanie), ale też szczegółowo opisuje zjawiska, którym pozwoliła się oczarować (rój Liryd). Nie przekonuje wprost do wdrożenia jej sposobów na odzyskanie dziecięcego zachwytu nad światem. Nie jest to potrzebne. Radość i satysfakcja przebijające z książki są najlepszą zachętą, by spróbować dać się oczarować.
Why have I chosen ‘Enchantment’ by Katherine May as the first book to review in June? Because the beginning of summer seems to be a perfect moment for a short training of admiration. Since this is what this book is about – delight, enchantment. To be specific, it is a record of the author’s personal experience in this area. On the pages of the book, May shares with the readers the steps on the way to get delighted with the world. She recollects her experience in its physical (pain, exhaustion), spiritual (visiting places of celtic rituals) and intellectual dimensions. The author mentions her passions (beekeeping, swimming) and describes in detail the phenomena which she was enchanted by (the Lyrid meteor shower). May does not persuade the readers directly to implement her method of recovering childlike wonder. It is not necessary. Joy and satisfaction coming from the book constitute the best encouragement to try and allow oneself to be enchanted.
Nasuwa się chęć napisania, że „Przesilenie” należy do trylogii Katherine May, razem z „Zimowaniem” i „Oczarowaniem”. Trudno jednak tak tę książkę sklasyfikować, ponieważ wydaje się zupełnie odrębna. Jest to z jednej strony reportaż z pieszych wędrówek autorki trasą South West Coast Path. Drugi wątek, przeplatający się z tą relacją z drogi, stanowi analiza osobowości ze spektrum autyzmu. May została zdiagnozowana w tym kierunku dopiero w wieku około 40 lat. Na kartach książki pisarka przytacza mnóstwo sytuacji z przeszłości i teraźniejszości, które z jednej strony wskazują na spektrum autyzmu, a z drugiej: to spektrum autyzmu wyjaśnia reakcje autorki w tych sytuacjach. Ten drugi wątek też jest wątkiem drogi – prowadzącej do zrozumienia i zaakceptowania siebie. Pozycję tą uważam za wartościową, ponieważ pomaga pogłębić wiedzę z dziedziny autyzmu. Miejscami jest to lektura bardzo wymagająca, ponieważ odsłania bardzo osobiste doświadczenia autorki, często trudne i dla wielu pewnie niezrozumiałe. Ogromny szacunek dla autorki za szczerość i odwagę, której tak osobiste wyznania na pewno wymagały. Neuroatypowość jest współcześnie coraz powszechniejsza, dlatego myślę, że publikacje przybliżające to zagadnienie warto czytać – zarówno te typowo naukowe, jak i te przedstawiające osobiste doświadczenia, jak książka Katherine May.
There appears a temptation to write that ‘Brutning Out’ belongs to the trilogy by Katherine May, together with ‘Wintering’ and ‘Enchantment’. However, it is difficult to classify this book as such since it seems to be absolutely distinct. On the one hand, it is a travelogue from the South West Coast Path. On the other hand, there is another plot, alternating with this reportage – namely the analysis of a personality on the autism spectrum. May was diagnosed with it as late as at the age of almost 40. On the pages of her book, she mentions numerous situations from the past and present, which both indicate the autism spectrum and the author’s responses to them are justified by it. This second plot explores also to some extent the topic of road – the one leading to the understanding of yourself and self-acceptance. I find this publication valuable as it supports deepening our knowledge in the field of autism. I some places it is a demanding book because it reveals the writer’s intimate experience, at times difficult and probably incomprehensible for the readers. Tremendous respect for May for her sincerity and courage which her confessions must have required. Neurodiversity is nowadays more and more common, therefore in my opinion it is worth reading publications on this problem. Be it scientific books or those presenting personal experience (like Katherine May’s work) – they are always worth our attention and time.
Chcesz uczyć się angielskiego jeszcze więcej? Wskakuj do naszego mailingowego salonu językowego.
