Jak czytać po angielsku? Recenzja książek „Wegetarianka” oraz „Graficzki” w dwóch wersjach językowych
Czytanie książek w oryginale to jedna z najskuteczniejszych metod nauki angielskiego. Dziś pokażemy Ci, jak możesz połączyć przyjemność czytania z efektywną nauką języka, na przykładzie dwóch publikacji: „Wegetarianka” Han Kang , i „Graficzki” Alicji Kobzy. Poniżej znajdziesz recenzję w wersji polskiej i angielskiej — idealne narzędzie do dwujęzycznego treningu językowego!
Dlaczego warto czytać w dwóch językach
Regularne czytanie w języku polskim i angielskim to sprawdzony sposób na rozwój słownictwa
— poznajesz nowe wyrażenia w kontekście, lepsze zrozumienie struktur gramatycznych
— widzisz jak budowane są zdania, dostrzeganie niuansów kulturowych
— rozumiesz różnice w przekazie, oraz poprawę umiejętności myślenia w obu językach
— uczysz się płynności.
Recenzja książki Han Kang: „Wegetarianka”, wyd. W.A.B,
„Wegetarianka” — człowiek wobec oczekiwań innych i wierności sobie
Powieść noblistki Han Kang może zaskoczyć polskiego czytelnika nie tylko z powodu
skomplikowanych stanów wewnętrznych głównej bohaterki, ale również z powodu różnic
pomiędzy kulturą europejską a azjatycką.
Główna bohaterka „Wegetarianki”, Yeong-hye, już jako dorosła, zamężna kobieta,
doświadcza snu, po którym najpierw przechodzi na wegetarianizm, a następnie w ogóle
przestaje przyjmować pokarm, „żywiąc się” jedynie wodą i promieniami słońca. Ten proces,
choć zdaniem bliskich i pracowników zakładu psychiatrycznego ją wyniszcza, dla niej samej
wydaje się wyzwalający. Yeong-hye wychowywana była przez despotycznego ojca, który
wybrał właśnie ją na ofiarę swojej przemocy. Jej mąż poślubił ją ze względu na jej charakter,
który spełniał jego oczekiwania dotyczące dobrej żony i matki. Tak więc kobieta nie
doświadcza miłości ani w domu rodzinnym, ani w pożyciu małżeńskim. Czuje się natomiast
mocno związana ze światem przyrody, szczególnie z drzewami.
Książka Han Kang to także opowieść o siostrze głównej bohaterki, pozornie wiodącej
szczęśliwe życie, ale tak naprawdę od zawsze ulegle spełniającej oczekiwania innych. In-hye
czuje się odpowiedzialna – na różnych etapach życia za różne osoby — najbardziej jednak za
syna siostrę. Przejmuje na siebie ciężar opieki nad nimi po tym, jak mężczyźni obecni w jej
życiu tak bardzo zawiedli.
Han Kang pisze bogatym w metafory językiem, dynamicznie prowadzi swą opowieść,
choć toczy się ona głównie w umysłach bohaterów. Książka bardzo wciąga, procesy
myślowe bohaterów absorbują bez reszty, sposób pisania zachwyca. Zdecydowanie warto
przeczytać, nie tylko ze względu na Nobla autorki.
Cytat: „Być może przeszła przez to wszystko znacznie wcześniej, szybciej niż przeciętny
człowiek, a potem zabrnęła o wiele dalej, aż w końcu zerwała cienką nić, która łączyła ją z
rzeczywistością.”
Porada językowa: Czytając teraz wersję angielską, spróbuj odnaleźć te same wątki i emocje.
Zwróć uwagę na różnice w wyrażaniu tych samych myśli w obu językach.
Review of Han Kang’s book: ‘The Vegetarian’
‘The Vegetarian’ — the individual caught between others’ expectations and staying true to
oneself
The novel by Nobel laureate Han Kang may surprise Polish readers not only due to
the main character’s complex internal states, but also because of the differences between
European and Asian cultures.
The main protagonist of ‘The Vegetarian’, Yeong-hye, as an adult married woman,
experiences a dream after which she first turns to vegetarianism and eventually stops
consuming food altogether, 'feeding’ only on water and sunlight. Although her relatives and
the psychiatric hospital staff believe this process is destroying her, for Yeong-hye herself, it
appears liberating. She was raised by a tyrannical father who singled her out as the victim of
his abuse. Her husband married her because her character fulfilled his expectations of a
good wife and mother. Thus, she experiences love neither in her family home nor in her
marriage. Instead, she feels a deep connection to the natural world, particularly to trees.
Han Kang’s book is also the story of the protagonist’s sister, who seemingly leads a
happy life, but in reality has spent her entire life submissively meeting the expectations of
others. In-hye feels responsible — for different people at various stages of her life – but most of
all for her son and her sister. She takes on the burden of caring for them after the men in her
life fail them so deeply.
Han Kang writes in a metaphor-rich language and maintains a dynamic narrative flow,
even though the story takes place primarily within the characters’ minds. The book is
thoroughly engaging, the characters’ thought processes are completely absorbing, and the
writing style is mesmerizing. It is definitely worth reading, not just because of the author’s
Nobel Prize.
Quote: ‘We are born and grow through childhood in spring. We live those glorious, lively,
interesting years of our twenties, thirties, forties in summer. We settle into ourselves in
autumn, that cool but not yet cold time, rich and aromatic. And in winter we age (brutally) and
die.’
Podobało Ci się czytanie w dwóch wersjach językowych? Świetnie! Mamy dla Ciebie jeszcze jedną recenzję. Zwróć uwagę i tym razem, jak różnią się zdania i całe konstrukcje w obu wersjach.
Recenzja książki Alicji Kobzy „Graficzki. Nieopowiedziane historie polskich projektantek grafiki użytkowej 1945-1989” , wyd. Karakter
„Graficzki” — oddane pracy twórczej, zakorzenione w rzeczywistości
Dla pokolenia dorastającego w latach 70-tych i 80-tych ubiegłego wieku lektura pracy
Alicji Kobzy staje się jakby podróżą sentymentalną. W bogato ilustrowanej książce natykamy
się bowiem na zdjęcia znajomych opakowań powszechnie kupowanych w tym okresie
produktów, jak choćby lodów bambino. Kojarzymy niejeden logotyp tej czy innej instytucji
państwowej, przypominamy sobie obwoluty książek czy ilustracje baśnie dla dzieci.
Wszystko to znajome symbole świata, który dziś istnieje już wyłącznie w naszej pamięci,
również dzięki pozycjom takim jak „Graficzki”.
Złożona z not biograficznych znanych graficzek, zapisów rozmów z nimi i ich bliskimi
oraz fragmentów poświęconych im artykułów, książka Alicji Kobzy przedstawia sylwetki
kobiet zajmujących się grafiką w latach powojennych, szczególnie w czasach PRLu. Każdy
rys biograficzny wzbogacony jest licznymi przykładami prac tych artystek, co pomaga
czytelnikowi poznać indywidualne cechy ekspresji artystycznej każdej z nich. Książka jest
więc nie tylko ciekawą lekturą przybliżającą losy najpopularniejszych powojennych graficzek,
ale też prawdziwą artystyczną ucztą.
Jak wielokrotnie podkreśla we wstępie do swej książki Alicja Kobza, celem
przyświecającym pisaniu „Graficzek” było przywrócenie twórczyniom okresu PRLu
należytego im miejsca w historii grafiki. Autorka przypomina uprzywilejowaną pozycję
grafików tego okresu i ograniczenia nałożone na żeńskie przedstawicielki tego zawodu.
Swoboda mężczyzn tworzących sztukę w zakresie choćby dysponowania swoim czasem
mocno kontrastuje z koniecznością połączenia pracy twórczej z prowadzeniem domu i
wychowywaniem dzieci, spoczywających na barkach kobiet. Tym bardziej imponuje bogaty
dorobek twórczy powojennych graficzek, ich determinacja związana z edukacją artystyczną i
umiejętność pogodzenia własnych aspiracji z prawami rządzącymi ówczesnym
społeczeństwem.
Cytat: „Dorobek tych artystek tworzy dziś ważną tradycję, z której współczesne graficzki i
projektantki mogą czerpać — inspirując się ich wytrwałością, językiem wizualnym czy
sposobem, w jaki potrafiły znaleźć własne miejsce.”
Review of Alicja Kobza’s book: ‘Female Graphic Designers. Untold Stories of Polish Applied Graphic Designers 1945–1989‘
‘Female Graphic Designers‘ — dedicated to creative work, rooted in reality
For the generation growing up in the 1970s and 1980s, reading Alicja Kobza’s work
becomes something of a sentimental journey. In this richly illustrated book, we come across
photographs of familiar packaging of products widely purchased during that period, such as
Bambino ice cream. We recognize many logos of state institutions, recall book covers or
illustrations from children’s fairy tales. All of these are familiar symbols of a world that today
exists only in our memory, thanks in part to publications such as 'Graficzki’ (Female Graphic
Designers).
Composed of biographical notes of well-known female graphic designers, transcripts
of conversations with them and their loved ones, and excerpts from articles dedicated to
them, Alicja Kobza’s book presents the profiles of women who worked in graphic design in
the post-war years, particularly during the PRL era. Each biographical sketch is enriched with
numerous examples of these artists’ works, helping the reader discover the individual
characteristics of their artistic expression. The book is thus not only a captivating read that
brings the fates of the most popular post-war female graphic designers closer, but also a true
artistic feast.
As Alicja Kobza repeatedly emphasizes in the introduction to her book, the goal
behind writing 'Graficzki’ was to restore to female creators of the PRL era their rightful place
in the history of graphic design. The author points out the privileged position of male graphic
designers of that period and the limitations imposed on women in the profession. The
freedom enjoyed by men creating art – such as having full control over their time – stands in
stark contrast to the necessity faced by women to combine creative work with running a
household and raising children. This makes the rich creative output of post-war female
graphic designers, their determination in pursuing art education and their ability to reconcile
personal aspirations with the norms governing the society of that time all the more
impressive.
Quote: ‘The achievements of these artists form an important tradition today, from which
contemporary female graphic designers and creators can draw inspiration — learning from
their perseverance, visual language, or the way they were able to find their own place.’
Jak wykorzystać te recenzje do nauki angielskiego?
Czytanie tej samej książki po polsku i po angielsku pozwala dostrzec różnice kulturowe i językowe, a jednocześnie rozwija słownictwo i umiejętność myślenia w dwóch językach. To doskonałe ćwiczenie dla wszystkich, którzy chcą łączyć przyjemność czytania z nauką języków obcych.
Szukasz jeszcze innych sposobów na łatwą i przyjemną naukę języka?
- Ćwicz regularnie — sięgnij po kalendarz Zrywak do codziennej nauki angielskiego.
- Stwórz nawyk — dołącz do naszego Newslettera po więcej materiałów.
Chcesz więcej takich dwujęzycznych recenzji? Daj nam znać jakie książki chciałbyś/chciałabyś zobaczyć w kolejnych odsłonach
