Jak czytać po angielsku? Recenzja książek „Plac zabaw” oraz „Rozmowy z przyjaciółmi” w dwóch wersjach językowych
Czytanie książek w oryginale to jedna z najskuteczniejszych metod nauki angielskiego. Dziś pokażemy Ci, jak możesz połączyć przyjemność czytania z efektywną nauką języka, na przykładzie dwóch publikacji: „Plac zabaw” Richarda Powersa, i „Rozmowy z przyjaciółmi” Sally Rooney. Poniżej znajdziesz recenzję w wersji polskiej i angielskiej — idealne narzędzie do dwujęzycznego treningu językowego!
Dlaczego warto czytać w dwóch językach
Regularne czytanie w języku polskim i angielskim to sprawdzony sposób na rozwój słownictwa
— poznajesz nowe wyrażenia w kontekście, lepsze zrozumienie struktur gramatycznych
— widzisz jak budowane są zdania, dostrzeganie niuansów kulturowych
— rozumiesz różnice w przekazie, oraz poprawę umiejętności myślenia w obu językach
— uczysz się płynności.
Recenzja książki Richarda Powersa: „Plac zabaw”, wyd. Wydawnictwo Poznańskie.
„Plac zabaw” ─ o więziach, których ani czas, ani odległość nie są w stanie zerwać
Tytułowy plac zabaw to nazwa platformy, założonej przez jednego z głównych
bohaterów powieści Powersa, Todda. Pomysł leżący u podstaw stworzenia tej platformy był
jednak dziełem wspólnym owego bohatera oraz jego przyjaciela, Rafiego. Rafi — czarnoskóry
chłopak marzący o pisaniu poezji – spotyka Todda w elitarnej szkole, w której obaj się uczą.
Todd podziwia geniusz Rafiego, Rafi zazdrości Toddowi pozycji społecznej i bezpieczeństwa
finansowego. Dzieli ich dużo, łączy pasja do gier, początkowo do szachów, później do „go”.
Ścieżki dorosłego życia obu bohaterów stają się zupełnie rozbieżne. Todd rozwija
platformę, która przynosi mu miliardowe zyski, Rafi pracuje w uniwersyteckiej bibliotece. Po
latach spotykają się na jednej z wysp Polinezji Francuskiej, w obliczu starcia perspektywy
nowoczesności z wizją zachowania naturalnego bogactwa. Osiągnięty kompromis jest dla
wszystkich zaskoczeniem, ale też ulgą.
Jednym z wątków powieści jest również fascynacja życiem w głębinach oceanu,
którym kanadyjska naukowczyni poświęca całe swoje życie, małżeństwo i rodzinę. To
naturalne piękno raf koralowych i stworzeń oceanicznych stoi w kontraście do złożonych
algorytmów sztucznej inteligencji, którym swoje życie poświęcił Todd.
Powieść Powersa to skarbnica wartościowych obserwacji na temat życia, świata,
losu. Napisana obrazowym i pełnym metafor językiem, zabiera nas na prawdziwą czytelniczą
ucztę w podróży po fascynujących miejscach Ziemi, czyli oceanu.
Cytat: „Wszystko żyje, nawet my, nowicjusze… Bo czymże nieustannie zajmują się wszystkie
stworzenia — nawet ja — jeśli nie grą w świecie, grą przed swoim bawiącym się Stwórcą?”
Porada językowa: Czytając teraz wersję angielską, spróbuj odnaleźć te same wątki i emocje.
Zwróć uwagę na różnice w wyrażaniu tych samych myśli w obu językach.
Review of Richard Powers’s book: ‘Playground’
‘Playground’ ─ about bonds that neither time nor distance can break
The title 'Playground’ refers to the name of a platform founded by one of the main
characters of Powers’ novel, Todd. However, the idea behind the platform was a joint effort
between him and his friend, Rafi. Rafi, a Black boy with dreams of writing poetry, meets Todd
at the elite school they both attend. Todd admires Rafi’s genius, while Rafi envies Todd’s
social status and financial security. Despite their many differences, they are united by a
shared passion for games — initially chess and later the game of Go.
The paths of their adult lives diverge significantly. Todd develops the platform, which
brings him billions in profits, while Rafi works in a university library. Years later, they reunite
on an island in French Polynesia, facing a conflict between the perspective of modernity and
the vision of preserving natural wealth. The compromise reached is a surprise, yet a relief,
for everyone.
One of the threads in the novel is also a fascination with life in the ocean depths, to
which a Canadian scientist dedicates her entire life, marriage, and family. This natural beauty
of coral reefs and oceanic creatures stands in contrast to the complex artificial intelligence
algorithms to which Todd has devoted his life.
Powers’ novel is a treasure trove of valuable observations about life, the world and
fate. Written in vivid, metaphorical language, it takes us on a true literary feast, journeying
through the fascinating places of the Earth, which means the ocean.
Quote: ‘Everything is alive, even we, the novices… For what are all creatures constantly
engaged in — even I — if not a game in the world, a game before their playful Creator?’
Podobało Ci się czytanie w dwóch wersjach językowych? Świetnie! Mamy dla Ciebie jeszcze jedną recenzję. Zwróć uwagę i tym razem, jak różnią się zdania i całe konstrukcje w obu wersjach.
Recenzja książki Sally Rooney: „Rozmowy z przyjaciółmi” , W.A.B.
„Rozmowy z przyjaciółmi” ─ jak dużo możemy dowiedzieć się o sobie dzięki relacjom z
innymi
W debiutanckiej powieści irlandzkiej pisarki Sally Rooney rozmowy toczą się w gronie
„przyjaciół”. Są to zarówno „przyjaciele z wyboru”, jak główna bohaterka, Frances, i jej
współlokatorka, Bobbi, jak i znajomi z uczelni czy pracy. Są również ludzie z elit świata
literatury, w towarzystwie których po prostu warto się pokazać, nawet jeśli personalnie
zupełnie nie czuje się do nich sympatii. Słowo „przyjaciel” nabiera więc w powieści wielu
znaczeń, nie zawsze oddających wiernie to pierwotne.
Podobnie rzecz się ma z tytułowymi rozmowami. Dotyczą one tak wymiany poglądów
w węższym lub szerszym gronie, jak i korespondencji mailowej czy SMS-owej, czasem
rozmów telefonicznych. Bywają grą pozorów, w której często więcej jest udawania niż
szczerości. Niekiedy obfitują w uszczypliwości, nierzadko w słowa ostre jak nóż, których
potem nie sposób wymazać z pamięci.
Otoczona „przyjaciółmi” i doświadczająca wielu „rozmów” z nimi, żyje Frances,
studentka literatury romansująca z żonatym, sporo starszym od siebie mężczyzną. To jej
rozmowy z samą sobą wydają się najbardziej wciągające, pozwalają czytelnikowi poznać ją,
a jej samej poznać i zrozumieć siebie. W tę stronę rozwija się powieść – od obserwacji
otoczenia do wnikliwej analizy osobowości protagonistki. Niezmiernie interesująca droga.
Cytat: „Byłam jak pusta filiżanka, z której Nick wylał całą zawartość, i musiałam teraz patrzeć
na to wszystko, co się rozlało: na swoje złudne wyobrażenia o własnej wartości, pretensje do
bycia kimś innym, niż byłam. Dopóki nosiłam to wszystko w sobie, nie mogłam tego
zobaczyć. Teraz, będąc nikim, pustą szklanką, nie miałam przed sobą żadnych tajemnic”.
Review of Sally Rooney’s book: ‘Conversations with Friends’
‘Conversations with Friends’ — how much we can learn about ourselves through our
relationships with others
In the debut novel by an Irish author Sally Rooney, conversations take place among a
circle of ‘friends’. These include both ‘friends by choice’, like the main character, Frances,
with her roommate, Bobbi, and acquaintances from university or work. There are also people
from the literary elite, in whose company it is simply worth being seen, even if one feels no
personal affection for them. Thus, the word ‘friend’ takes on many meanings in the novel, not
all of which accurately reflect its original definition.
The same applies to the titular conversations. They range from the exchange of views
in small or larger groups to email or text correspondence, and sometimes telephone calls.
They are often a game of appearances, where there is frequently more pretense than
sincerity. At times, they are filled with barbs, often featuring words as sharp as a knife that
are impossible to erase from memory afterwards.
Surrounded by ‘friends’ and experiencing many ‘conversations’ with them, there lives
Frances, a literature student having an affair with a married man, significantly older than
herself. It is her conversations with herself that seem the most engaging; they allow the
reader to get to know her, and allow her to get to know and understand herself. This is the
direction in which the novel develops – from an observation of the surroundings to an
insightful analysis of the protagonist’s personality. An immensely interesting journey.
Quote: ‘I was like an empty cup, which Nick had emptied out, and now I had to look at what
had spilled out of me: all my delusional beliefs about my own value and my pretensions to
being a kind of person I wasn’t. While I was full of these things I couldn’t see them. Now that
I was nothing, only an empty glass, I could see everything about myself.’
Jak wykorzystać te recenzje do nauki angielskiego?
Czytanie tej samej książki po polsku i po angielsku pozwala dostrzec różnice kulturowe i językowe, a jednocześnie rozwija słownictwo i umiejętność myślenia w dwóch językach. To doskonałe ćwiczenie dla wszystkich, którzy chcą łączyć przyjemność czytania z nauką języków obcych.
Szukasz jeszcze innych sposobów na łatwą i przyjemną naukę języka?
- Ćwicz regularnie — sięgnij po kalendarz Zrywak do codziennej nauki angielskiego.
- Stwórz nawyk — dołącz do naszego Newslettera po więcej materiałów.
Chcesz więcej takich dwujęzycznych recenzji? Daj nam znać jakie książki chciałbyś/chciałabyś zobaczyć w kolejnych odsłonach
